Bardzo lubię tą część dnia. Nie raz zdarzyło mi się przed snem myśleć o pysznym espresso, które wypiję następnego dnia. Oprócz tego wciąż poszukujemy fajnych miejsc na dobrą kawę w miastach, w których bywamy. Jeżeli znacie takie lokale, to piszcie. Z chęcią je odwiedzimy przy okazji.

Tak się akurat złożyło, że w Krakowie parę fajnych miejsc nam odpadło. Tak się bije z myślami, czy o tym napisać, czy nie. Dlaczego te dobre miejsca po pewnym czasie już nie są dobre?

W wpisie “Pimpek ma Kumpla!” pisałem o naszym nowym młynku do kawy. Pozwolę sobie tylko nadmienić, że sporo zmarnowanej kawy nas kosztowała ta “Świnka”. Młynek się zapychał praktycznie od początku.

Już mieliśmy oddać “Świnkę” pod młotek! Bo i kawa do niczego i wciąż trzeba było nowe bezpieczniki do niej wkładać. Na jej i nasze szczęście trafiłem na artykuł w internecie o wadzie konstrukcyjnej w tym modelu młynka. Wystarczyło wyciąć 1,5cm poprzeczkę w wylocie kawy i po sprawie. Teraz już “Świnka” jest niezawodna i służy nam znakomicie! Jakość kawy w naszym domu poprawiła się znacznie. Już nie ma problemu braku kremy i gorzkiego smaku.

“Pimpek” i “Świnka” tworzą bardzo zgrany duet i postanowiłem nakręcić o nich film. Obecnie brakuje mi tylko jeszcze paru ujęć i będzie można przystąpić do montażu. Niech poniższe zdjęcia, będą zapowiedzią filmowej historii espresso z “Le petit bistro” w Domu Pod Jaszczurkami.

Espresso w “Cafe Arka” – Lanckorona

Moja ulubiona filiżanka Piacetto Espresso, godzina 11:00

Kawa Lamborghini w Keszthely, Węgry

Scenografia filmowa :)

Scenografia filmowa :)

11:30 – już po kawie…

Tym razem poszliśmy na zimowy spacer w dolinę Jaszczurówki. Śnieg skrzypi, a mróz szczypie w uszy, ale my mamy w torbie kawę zbożową w termosie, dwie filiżanki i parę ciasteczek domowego wypieku. Idziemy na naszą ulubioną polanę, aby popatrzeć na oszronione choinki. By tam wypić popołudniową kawkę :)

Dlaczego nie zostajemy w domu, gdzie z pewnością jest cieplej i przytulniej?  Przedzieramy się przez zasypaną łąkę, aby usiąść na złamanej gałęzi po kolana w śniegu. Mówi się, że na świeżym powietrzu wszystko smakuje lepiej. No właśnie.! Tego dnia piliśmy najlepszą zbożówkę, chociaż wystygła błyskawicznie, więc piliśmy ją dużymi łykami…

Spacer odbył się parę dni temu. Można powiedzieć, że było jeszcze “ciepło” :) O tym, jaką zimę teraz tu mamy, zobaczycie w naszym najnowszym filmie.

Pytanie: tylko jak? Odpowiedź: najlepiej spędzać czas, robiąc coś co się lubi!

My bardzo lubimy pikniki oraz gotowanie na dworze, więc i w zimie będziemy to robić -będzie fajnie! Jest jeszcze wiele innych rzeczy, które sprawiają nam przyjemność i właśnie w zimie mamy na nie czas, ale o tym będzie w kolejnych wpisach.

Zobaczcie przyjemny, zimowy dzień w Domu Pod Jaszczurkami.

Lubię ten klimat, bo świadczy o tym,  że to miasto nie zerwało z przeszłością. Na każdym kroku czuje się historię obecną w ludziach, architekturze, witrynach, kawiarniach i restauracjach.

Ostatnie zdjęcie – moje ulubione. To już inny typ artysty – kelner, ale o paryskich kelnerach napiszę w osobnym wpisie, bo to już zupełnie inna historia.

Wracam do Was, aby się “pochwalić” prezentami świątecznymi i z imieninowej okazji, które dostałem m.in. od Mimi. Nie mogłem ich nie pokazać, bo są naprawdę wspaniałe i w jakiś sposób się uzupełniają i bardzo mi pasują. Akcesoria, które nie są opisane, tworzą tło i miłe towarzystwo.

1. Lniany krawat, szyty na zamówienie. 2. Stare pudełko tekturowe z 1923 roku – krawat był w środku. Oklejone lnem i skórą pod spodem. 3. Pasek do zegarka z naturalnej skóry,  w kolorze Navy. 4. Dwie filiżanki do espresso Cilio.

1. Rękawiczki bez palców z kapturkiem A. Kurtz – 100% Lambswool. Takich właśnie rękawiczek szukałem, można w nich robić zdjęcia w zimne dni. 2.  Stare pudełko tekturowe. Ktoś rozpisywał na nim pióro, widać napis Lwów 1923. 3. Płyta CD Tim Hecker Dropped Pianos.

1. Długi i bardzo ciepły szalik z wełny – 100% Lambswool. 2. Torba FRANCE, jak z demobilu - tylko dla odważnych :)

1. Szklaneczki do wody Cafe Vergnano 1882 – 2 sztuki. 2. Jeszcze raz filiżanki do espresso Cilio. 3. Dwie łyżeczki do espresso. 4. Filiżanka porcelanowa z spodeczkiem do espresso Cafe Vergnano 1882. 5. Filiżanka porcelanowa z spodeczkiem do espresso  Piacetto Espresso.

Tym razem, na jedno popołudnie, wracamy z Mimi do niemieckiego miasteczka Ahlbeck. Spacerujemy po plaży wśród mew i łodzi rybackich, jakby wyrzuconych przez morze. Jak dla mnie Ahlbeck to miasteczko, jak z bajki. I w lecie i w zimie wygląda wspaniale. Dobrze, że to tylko parę kroków do Świnoujścia :)

Z wyjazdu do Świnoujście przywiozłem super Lampy Heavy Duty. Wkrótce w sprzedaży!

Rzuciłem się w wir poszukiwań. W Polsce drogo, więc Wielka Brytania i USA. Z Stanów dojdzie cło, więc pozostaje Ebay UK. No i tak trafiłem na Dave’a z Shrivenham w Wiltshire. Nie miał wysyłki do Polski, ale przekonałem go, że może się jednak zgodzi. Udało się! Pozostała jeszcze kwestia wygrania aukcji…

W wielkim skrócie – aukcje wygrałem. Transport zamówiłem i kumpel Pimpka jest z nami.  Oczywiście nie obyło się bez nadawania imion, jeszcze zanim przyjechał. No i nazywa się: “Świnka” :) Mimi powiedziała, że jest podobna z tym swoim ryjkiem- oceńcie sami.

Świnka nie jest nowa – ma już 2 latka i do tego rysę na górze, nieoryginalny słoik na zmieloną kawę i wgięty tył obudowy – to chyba stało się teraz w transporcie. No, ale cena była znacznie milsza od nówki sztuki. Świnka, to nasz wspólny prezent na Gwiazdkę.

I tak to Pimpek i Świnka, stoją sobie razem na jednym stoliku. Oni się już polubili i pasują do siebie, jak dwie krople wody. My nadal staramy się dojść do porozumienia z tą grubością mielenia, mieszanką kawy, spalonymi bezpiecznikami i mała pianką w kawie. Chętnie zaczerpnął bym rad w sprawie mielenia kawy od kogoś, kto ma młynek dłużej niż 5 dni :)

Moi drodzy, jeżeli chcielibyście zasilić moją kolekcję filiżanek do espresso i ciekawych szklaneczek, to chętnie odkupie takie okazy. Moją ostatnią zdobyczą jest filiżanka z krakowskiej “Karmy”.

Tymczasem, żegnam się z Wami “Idę grzać Pimpka“, a Mimi jeszcze pakuje paczki.

Mam nadzieję, że ta krótka video relacj, odda choć trochę atmosferę tego wydarzenia. Zapraszam i życzę miłego odbioru :)

Warto zobaczyć w wersji HD: Czesław Śpiewa Miłosza – należy kliknąć literkę HD.

Mieliśmy okazję usłyszeć, premierowe wykonanie całej nowej płyty w wersji koncertowej. Cóż, ja tylko napiszę, że według mnie “Czesław Śpiewa”, to najlepszy zespół, pod kątem szeroko rozumianej instrumentalistyki (nie wiem, czy jest takie słowo, ale chodzi mi o wykorzystanie wielu instrumentów w przeróżny, a nawet dziwny sposób). No i druga sprawa, to utwory zagrane na ich koncercie, często brzmiały lepiej niż na płycie. Czego świadkiem byliśmy, także na koncercie w Bielsku: CZESŁAW & Mimi | Bielsko – Biała 11.09.2011. Na tym koncercie, siedzieliśmy w ostatnim rzędzie, a na ”Czesław Śpiewa Miłosza” w pierwszym :)

Po koncercie mogliśmy porozmawiać z całym zespołem, no i mamy kolejną podpisaną płytę :)

Dla tych, którzy chcą poczuć tą atmosferę bardziej niż przez same zdjęcia, wkrótce zamieszczę, krótki film z tego koncertu. Trzymajcie kciuki, żeby udało się go skończyć, jak najszybciej. Grudzień nie jest łaskawy w wolny czas :(

Cebulę bardzo lubię i tym bardziej zachęcam tych, którzy od niej stronią. W takiej zupie smakuje pysznie – zupełnie inaczej niż surowa. Jest słodka i karmelowa. Wystarczy jeszcze, podkręcić ją grzanką z oliwą i dobrym żółtym serem.

Jesienna zupa cebulowa

• 60ml oliwy z oliwek ekstra virgin
• 3 zmiażdżone ząbki czosnku (można dać mniej, jak kto lubi)
• 6 dużych cebul, pokrojonych w cienkie plastry
• sól morska nierafinowana
• 2 -3 łyżki ekologicznego octu balsamicznego (bez konserwantów)
• 1 litr bulionu z kurczaka (można wykorzystać ekologiczne kostki rosołowe bez glutaminianu sodu)
• pieprz czarny
• 4 kromki dobrego chleba lub bagietki (najlepiej własnego wypieku)
• ser żółty bez sztucznych dodatków

W dużym garnku o grubym dnie (najlepiej żeliwnym), rozgrzewamy na silnym ogniu oliwę. Wrzucamy czosnek i smażymy ok. 30 sekund, aby lekko zmiękł. Dodajemy cebulę z odrobiną soli morskiej. Smażymy przez ok. 7 minut, ciągle mieszając. Zmniejszamy ogień i kontynuujemy smażenie przez ok. 25minut  lub do momentu, gdy cebula osiągnie złotobrązowy kolor. Pamiętamy o mieszaniu, aby cebula się nie przypaliła.

Następnie dodajemy ocet balsamiczny i gotujemy, aż wyparuje. Wlewamy bulion i gotujemy na małym ogniu przez ok. 10 minut.  Po tym czasie zupa powinna być gotowa.

Proponuję podawać z grzanką z chleba z patelni z oliwą i startym żółtym serem i doprawić świeżo mielonym pieprzem. Ważne, aby lekko posolić taką grzankę na patelni – będzie smaczniejsza. Druga propozycja, bardziej klasyczna, to przelać zupę do żaroodpornych miseczek i zapiec w piekarniku (ok. 180 stopni) z kawałkiem chleba lub bagietki i plastrem żółtego sera na wierzchu. Miskę stawiamy tuż pod grillem (górną grzałką).

Ja nie miałem sera, więc była z grzanka z chleba wypieku Mimi z oliwą z oliwek :) Smacznego!

Myślę, że osoby nie jedzące mięsa mogą wykorzystać spokojnie bulion warzywny własnoręcznie przygotowany lub z ekologicznych kostek rosołowych. Jeżeli w kostce nie będzie glutenu (warto takich użyć), to mamy pyszną zupę dla osób, zmuszonych unikać tego składnika. Zupa cebulowa to świetna propozycja na chłodne jesienne i zimowe dni, kiedy potrzebujemy się bardziej rozgrzać.

Kluczową sprawą przy sporządzaniu zupy cebulowej jest długie smażenie cebuli na małym ogniu. Wtedy odda do zupy to, co ma najlepszego i smak będzie bogatszy! Sophie Dahl, w swoim przepisie na francuską zupę cebulową, zaleca smażenie nawet do 40 minut. I dlatego koniecznie trzeba użyć garnka z grubym dnem, aby cebula się nie przypaliła. No, a jeżeli nie macie takiego, to pamiętajcie o częstszym mieszaniu.

Od razu ucinam domysły. Zdjęcia nie przedstawiają mojego zapasu cebuli na zimę. Zostały zrobione u naszego znajomego, prowadzącego gospodarstwo ekologiczne.